14دسامبر 2021 - بر اساس مطالعه جدیدی که در نشریه ی آلزایمر و زوال عقل منتشر شده است، داشتن ضربان قلب بالاتر در حالت استراحت ممکن است به پیش بینی زوال عقل در افراد مسن کمک کند، حتی پس از در نظر گرفتن سایر خطرات قلبی عروقی.

ضربان قلب یک فرد در حالت استراحت در دقیقه، -در هنگام نشستن یا دراز کشیدن برای مدت طولانی - به طور گسترده به عنوان یک شاخص کلی سلامت قلبی عروقی در نظر گرفته می شود. اما افراد مبتلا به مشکلات قلبی عروقی- که بسیاری از آنها خطر زوال عقل را افزایش می دهند- اغلب چندین مشکل را به طور همزمان دارند، بنابراین نمی توان فرض کرد که هر اندازه گیری به پیش بینی خطر زوال عقل کمک کند. از آنجایی که افراد با ضربان قلب بالاتر در حالت استراحت، اغلب سایر شاخص‌های مورد مطالعه ی گسترده بیماری قلبی عروقی - مانند فشار خون بالا و سطوح غیرطبیعی چربی خون (کلسترول و تری گلیسیرید)- را دارند، ضربان قلب در حالت استراحت در زمینه زوال عقل چندان مورد مطالعه قرار نگرفته است. محققان مؤسسه کارولینسکا در سوئد با هدف بررسی این موضوع، مطالعه ی اخیر را انجام دادند.

این مطالعه شامل 2147 شرکت‌کننده ی 60 ساله و بالاتر بود که در ابتدای مطالعه دچار زوال عقل نبودند. محققان در دو دوره زمانی مختلف از سال 2001 تا 2004 و از سال 2013 تا 2016، بررسی­های مختلفی را در طول هر دوره ی مطالعه بر روی آنها انجام دادند، از جمله اندازه گیری ضربان قلب در حالت استراحت با استفاده از نوار قلب(ECG  یا  EKG). بررسیدمانس بر اساس معیارهای استاندارد، و بررسی عملکرد شناختی کلی با استفاده از آزمونی به نام آزمون کوتاه وضعیت ذهنی(MMSE).

ضربان قلب بالاتر در حالت استراحت با افزایش خطر زوال عقل مرتبط است

محققان دریافتند که در مقایسه با 60 تا 69 ضربه ی قلب در دقیقهدر حالت استراحت (BPM)، نرخ BPM  برابر با 80یا بیشتر، با 55 درصد خطر بیشتر برای ابتلا به زوال عقل مرتبط است. این ارتباط حتی پس از حذف شرکت‌کنندگانی که بیماری‌های قلبی عروقی جدی داشتند، یا رویدادهای قلبی عروقی مانند سکته مغزی یا حمله قلبی را تجربه کرده بودند، بطور معنی داری همچنان وجود داشت. محققان همچنین پس از تنظیم نتایج برای تعدادی از عوامل شناخته شده مرتبط با خطر زوال شناختی - از جمله سن، سطح تحصیلات، جسمانی. فعالیت، وزن بدن، فشار خون، سابقه سلامتی و وضعیت سیگار کشیدن، دریافتند که ضربان قلب در حالت استراحت 80یا بیشتر با کاهش قابل توجهی در عملکرد کلی شناختی مرتبط است.

از آنجایی که ارتباط بین ضربان قلب در حالت استراحت و زوال عقل حتی پس از تطبیق با بیماری‌های قلبی عروقی قابل‌توجه بود، «ارتباط افزایش ضربان قلب در حالت استراحت با زوال عقل و زوال شناختی ممکن است تا حدی نشان‌دهنده مسیرهای پاتوفیزیولوژیک مستقل از عوامل خطر عروقی باشد». با این وجود، ما نمی توانیم این احتمال را که بیماری قلبی عروقی بدون علایم(subclinical) یا تشخیص داده نشده ممکن است در این ارتباط نقش داشته باشد را رد کنیم. صرف نظر از اینکه چه چیزی این ارتباط را توضیح می دهد، محققان خاطرنشان کردند که اندازه گیری ضربان قلب فرد در حالت استراحت نسبتاً آسان است، بنابراین می توان از آن برای کمک به ارزیابی خطر زوال عقل در تنظیمات مختلف استفاده کرد. همچنین می‌توان آن را از طریق ورزش و برخی داروها مدیریت کرد - اگرچه مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود که درمان ضربان قلب در حالت استراحت، به ویژه چه تأثیری بر خطر زوال عقل دارد.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2021/12/14/dementia-risk-tied-to-resting-heart-rate/